پارتی بازی

در ایران و در سیستم اداری و نظام گزینشی کشور، عضوی از خانواده شهید بنام شاهد و یا برادر و خواهر و یا مادر و پدر شهید بودن مزایایی اقتصادی و رفاهی فراوانی خواهد داشت که چه بسا حتی برای ورود به دانشگاه اگر فرزند و خانواده شهید باشید از سهمیه بسیار بالایی برای ورود به دانشگاه بر خوردار هستید، حال دیگر فرقی ندارد که چه گوسفندی باشید ولی شاید فردی بخاطر داشتن هوش و علاقه و استعداد در رشته ای تحصیلی خاصی بخاطر سهم زیادی که در آن رشته بخصوص به این قشر از جامعه که از بسیجی گرفته تا شاهد و رزمنده و آزاده اهدا می شود، نتواند وارد دانشگاه گردد و یک سرمایه ملی و استعداد خدادادی بطور سیستماتیک تلف شده و این موضوع حتی در گزینش های اداری و مدیریتی کشور هم صدق میکند.

رژیم برای انتخاب مدیران و کارمندان و کارشناسان در هر زمینه اداره کشور به تجربه و یا تحصیلات و یا علاقه و استعداد هر کسی را که برای استخدام در عرصه خدمت برای کشور داوطلب میباشد کاری به آن ندارد و مهمترین فاکتری را که مد نظر دارد متدین بودن و یا بسیجی بودن و یا عضوی از گروه های که پیشتر نام برده ام، می باشد। حال شما فکر کنید اگر کشور ما در طول سی سال در همه عرصه های اداره کشور از اقتصاد گرفته تا فرهنگ و ورزش و صنعت و... چرا درجا زده ایم؟ و چرا از جامعه جهانی عقب مانده ایم!؟ برویم خدا را شکر کنیم که حداقل نفس میکشیم اما متاسفانه رژیم نفس کشیدن و اکسیژن هوا را هم به دلیل عدم کار آمدی در نظام مدیریتی کشور و مخصوصا" در زمینه محیط زیست از ما گرفته است و تهران و کلان شهرهای کشور از نظر آلودگی هوا در صدر جدول رده بندی دنیا قرار دارند.

رژیم در طول سی سال حکومت از نظر «منفی» رکوردی نیست که نشکسته باشد اما کسی نیست که پیدا شود و به سردمداران رژیم بگوید که شما هر آنچه که از سرمایه ها و نفت و گاز و معادن و صنایع و بانک ها را از راه اختصاصی سازی در پوشش خصوصی سازی و یا هر سهام و سهمیه دولتی را بنام جانبازان و ایثارگران و شاهدان مثل یک حکومت آپارتهید در خدمت یک قشر مخصوص از جامعه قرار می دهید، نوش جانتان و سود و منفعتش هم مال خودتان! اما چرا درک نمیکنید که اصولا" آموزش و تخصص و حرفه و فن و استعداد فردی، و بطور کل خدمت به مملکت ربطی به اینکه آیا پدر و برادر فرد گزینشی شهید شده یا داری ریش و پشم بیشتر دارد یا نه؟ آیا کسی که شهید و یا جانباز میشود به بار هوشی و استعداد اعضای خانواده وی اضافه می شود که شما ملاک صلاحیت تحصیل در سطح عالی را با سطح رابطه خانوادگی با شهید و رزمنده و جانباز و آزاده می سنجید نه با سطح هوش و استعداد وعلاقمندی و توانایی؟ آری آنچه که رژیم و مزدورانش می خورند و می برند و می دزدند و باج میدهند و آنچه که با ندانم کاری و عدم لیاقت و صلاحیت نابود می کنند و من در تعجب ام که چطور بعد از بیش از سی سال هنوز کشوری بنام ایران بر جغرافیای کره زمین وجود دارد!

اما در اینجا می خواهم یک خاطره شخصی را برایتان باز گو کنم। یکی از دوستان من که برادرش در جنگ با عراق شهید شده است هوس کرده بود که زندگی و دار و ندار خود را در ایران جمع کند و در غرب زندگی کند و بدین منظور از من و دوستان دیگر کسب تکلیف و یا تحقیق برای مهاجرت و چگونگی و سطح زندگی و انتخاب کشور مقصد مشورت نمود و در این میان یکی از دوستان ابراز کرد که برادر خانم اینجانب در کانادا زندگی میکند و دارای کارشناسی ارشد الکترونیک و پناهنده سیاسی وشاغل در این کشور می باشد که البته همین دوست من که چنین ادعایی نمود خود شخص وی از کسانی بود که از بند پارتی بازی و حرج و مرج و باج دهی در سیستم اداری کشور بسیار آگاه بود و از این حیث بسیار منافع و سرمایه ای هم از کنار سوء استفاده های بنام اینکه خودش جانباز است (که در واقع نبوده و اصلا" سربازی و جبهه هم نرفته بود) و از راه پارتی بازی و جعل مدرک خود را جانباز جا زده، و به جیب زده بود و این فرد در حضور من و دوستی که هوس مهاجرت کرده بود با برادر خانم خودش در کانادا تماس گرفت تا در مورد مهاجرت به کانادا از وی تحقیق کند و برادر خانم اش در کانادا از وی پرسید که این دوست شما مدرک تحصیلی چی داره؟ و ما پاسخ دادیم دیپلم ردی می باشد و باز پرسید که حرفه و فن چی بلده؟ و پاسخ دادیم که فن و حرفه خاصی که نه چیزی نمی داند و فقط اینجا در ایران کاسبی را خوب بلد است و می داند در این بازار بی در و پیکر چطور با ملت تا کند! و باز پرسید که آیا پول کافی برای ویزای سرمایه گذاری و یا تامین آینده خود در غربت دارد؟ چون وضعت سواد و کار وی در حدی نیست که بتواند از راه های دیگر وارد کانادا شود و پیشرفتی داشته باشد! و دوست من پاسخ داد که در حقیقت چند میلیون تومانی برای کاسبی که در ایران مناسب باشد دارد ولی در کشور کانادا را نمی دانم، که یکباره این رفیق ما یادش آمد که دوستی که میخواهد از ایران خارج شود برادرش در جنگ شهید شده و به فردی که از کانادا صحبت میکرد روی کرد و گفت که یک مزیت مهم دارد و آن هم اینکه خانواده شهید است! ... که یک مرتبه صدای خنده بلندی از پشت تلفن از کانادا شنیده شد و من هم از خنده روده بر شده و بر زمین غلت می زدم چرا که تفلی این دوست ما هم فکر کرد چون خانواده شهید بودن در ایران یک مزیت است و بخاطر همین شما در ایران می توانید هر غلطی که می خواهید انجام دهید و با بند (پ) به سادگی قوانین اداری را دور یزنی و حتی حق دیگران را هم ضایع کنید، فکر کرد که اگر وارد سیستم اداری و سفارت کانادا هم شوید در آنجا هم خبریست و این مزیت به دردش می خورد.

مهدی کاویانی 03/02/88